Hoe ben je ooit begonnen als meubelmaker?“Als vijfjarig jongetje had ik al een klein gereedschapskistje. Wat ik maakte, stelde natuurlijk nog niet veel voor, maar ik vond het toen al heel leuk om te doen. Die interesse ebde later wat weg, totdat ik op mijn 18e bij de Open Dag van het Hout- en Meubileringscollege in Rotterdam ging kijken. Vanaf toen wist ik dat ik dit wilde doen. Nadat ik de opleiding had gevolgd, werkte ik korte tijd als zzp’er voor een andere meubelmaker. Maar al snel had ik door dat dat niets voor mij was. Ik ben te eigenwijs en wilde het op mijn eigen manier doen. Daarom besloot ik ruim zeven jaar geleden om helemaal voor mezelf te beginnen.”
Wat bedoel je met jouw eigen manier?“Tijdens de opleiding ontdekte ik al snel dat ik bijzondere dingen wilde maken. Meubels waar mensen niet zomaar voorbij lopen. Al bij mijn eerste opdracht maakte ik een salontafel in de vorm van een cassettebandje, dat ik op een grotere schaal precies had nagemaakt. Docenten waren het daar niet altijd mee eens. Ze vonden dat ik het mezelf te moeilijk maakte. Gelukkig was ik toen al eigenwijs genoeg om niet direct elke ‘nee’ te accepteren. Ik heb tijdens de opleiding een aantal prijzen gewonnen en mocht zelfs een meubel van mij laten zien in Milaan, op de grootste designbeurs ter wereld. Dat motiveerde me om steeds weer beter te ontwerpen. Nu ik mijn eigen bedrijf heb, heb ik die drijfveer nog steeds.”
Voor wat voor meubels kunnen mensen bij jou terecht?“Ik maak voornamelijk kasten, omdat daar het meest vraag naar is. Maar eigenlijk maak ik alles wat klanten nodig hebben. Vorig jaar vroeg een instantie me om een bankje te ontwerpen. De bedoeling was dat buurtbewoners op dit bankje in gesprek konden over wat er beter kan in hun wijk. Daarom bedacht ik om deze te maken in de vorm van een tekstballon. Het meest trots ben ik op een kast die ik maakte voor een penthouse, die van binnen één grote open ruimte was. Ook de slaapkamer stond dus in het zicht, maar de bewoonster wilde hier iets meer privacy aan toevoegen. Als oplossing ontwierp ik een kast die volledig om het bed heen paste. Deze bestond uit allemaal verschillende vakken met meerdere ingebouwde plantenbakken. Aan één kant was de kast open, als een soort poort naar de slaapkamer toe. Het was een groot en uniek project en daardoor één van de leukste dingen die ik heb mogen doen. Als je me vraagt wat ik graag nog eens zou maken, dan denk ik vooral aan nog gekkere en extremere ontwerpen.”
Je werkplaats is in Rotterdam. Waarom besloot je lid te worden van een Vlaardingse ondernemersvereniging?“Ik woon in Vlaardingen en wilde graag ondernemers uit mijn eigen woonplaats ontmoeten. Ik was vooral op zoek naar gezelligheid en saamhorigheid. Dat heb ik bij de IKV gevonden. Het gevoel om daarbij te horen, was voor mij zelfs de reden om in Vlaardingen te blijven wonen. Dat ik in Rotterdam werk, komt omdat ik daar de kans kreeg om samen met drie andere meubelmakers een mooie, ruime werkplaats te huren. Er is hier genoeg ruimte voor de machines die ik nodig heb. En er zijn altijd mensen om een praatje mee te maken of die even kunnen helpen iets te tillen. Mijn klantenkring zit voor een groot deel in Rotterdam, al beperk ik mezelf niet. Gek genoeg heb ik pas net mijn eerste klant in Vlaardingen. Ik hoop dat dit er snel meer worden!”
Je werd voor deze rubriek aangedragen door fotograaf Tamara Heck. Aan wie wil je het estafettestokje weer doorgeven?“Ik wil het stokje graag doorgeven aan Menno de Mol van Vlaardingen Partners. Hun werk op het gebied van citymarketing is belangrijk voor onze stad. Vlaardingen moet weer sexy worden en daar zijn Menno en zijn team erg goed mee bezig.”
.png)
